Hieke Meppelink beelden in brons
In de stilte tussen noten en woorden bloeit het werk van Hieke Meppelink , beeldhouwster en sopraan. Zij maakt figuratieve beelden in brons en zingt daarnaast als sopraansoliste op de Nederlandse concertpodia. Door haar ervaring als zangeres vormen de klassieke liedkunst en poëzie een belangrijke inspiratiebron. Beide disciplines beïnvloeden elkaar en daarbij is transformatie steeds het sleutelwoord.
“Al zingend zie ik vaak beelden voor me, word ik aangeraakt. In de zangkunst gaat het om het omvormen van een gevoel tot een klank en in wezen ervaar ik het beeldhouwen als een soortgelijk proces: datgene in materie zichtbaar proberen te maken dat onzichtbaar lijkt. Boetseren is voor mij als zingen in klei.”
Zachte contouren en dynamiek
Het mysterie van het leven is ondoorgrondelijk en ongrijpbaar. We zoeken naar de essentie van wie we zijn en wat ons beweegt. Muziek en kunst helpen Meppelink om uitdrukkingsvorm te geven aan het wonder dat leven heet. Beiden maken haar innerlijk rijk. Muziek verbindt onze harten, kunst maakt ons vrij.
De beelden van Hieke Meppelink zijn figuratief, maar de vormen zijn geladen met suggestie: een pose die even lijkt te zweven, een hand die net gestrekt is, een silhouet dat een melodie lijkt te ademen. Het brons krijgt zachte contouren en dynamiek. Ze laat zien dat een beeld niet alleen stilstaand is, maar iets draagt van het vervliegen van tijd.
